Powrót

Zalecenie Rady z 27 kwietnia 2010

Zalecenie Rady z 27 kwietnia 2010 r. w sprawie ogólnych wytycznych dla polityki gospodarczej państw członkowskich i Unii. Zintegrowane wytyczne dotyczące Strategii Europa 2020

 

W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji Europejskiej dotyczący uruchomienia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej "Europa 2020". W dążeniu do realizacji tej strategii Rada Europejska zatwierdziła dokument:  „Zalecenie Rady z 27 kwietnia 2010 r. w sprawie ogólnych wytycznych dla polityki gospodarczej państw członkowskich i Unii. Zintegrowane wytyczne dotyczące Strategii Europa 2020” zawierający szereg wytycznych określających kierunek działań.

Zintegrowanie wytycznych ma zagwarantować, że polityka prowadzona na poziomie krajowym i unijnym będzie w pełni przyczyniać się do realizacji celów strategii Europa 2020 .

Rada Europejska będzie każdego roku dokonywać ogólnej oceny postępów w realizacji strategii osiągniętych zarówno na szczeblu unijnym, jak i na szczeblu krajowym. Jednocześnie zostaną poddane analizie postępy makroekonomiczne, strukturalne i w zakresie konkurencyjności, a także ogólna stabilność finansowa.

 

Zintegrowane wytyczne strategii Europa 2020 są następujące:

 

Wytyczna 1: Zapewnienie jakości i stabilności finansów publicznych

 

Wytyczna 2: Rozwiązanie problemu nierównowagi makroekonomicznej

 

Wytyczna 3: Zmniejszenie nierównowagi w strefie euro

 

Wytyczna 4: Optymalizacja pomocy na rzecz badań i rozwoju oraz innowacji, wzmocnienie trójkąta wiedzy i uwolnienie potencjału gospodarki cyfrowej

 

Wytyczna 5: Bardziej efektywne korzystanie z zasobów i ograniczenie emisji gazów cieplarnianych

 

Wytyczna 6: Poprawa otoczenia biznesu i środowiska konsumenckiego oraz modernizacja bazy przemysłowej

 

Wytyczna 7: Zwiększenie współczynnika aktywności zawodowej i ograniczenie bezrobocia strukturalnego

 

Wytyczna 8: Stworzenie zasobów wykwalifikowanej siły roboczej odpowiadającej potrzebom rynku pracy, promowanie jakości zatrudnienia i uczenia się przez całe życie

 

Wytyczna 9: Poprawa wydajności systemów kształcenia i szkolenia na wszystkich  poziomach i zwiększenie liczby osób podejmujących studia wyższe

 

Wytyczna 10: Promowanie włączenia społecznego i zwalczanie ubóstwa.

 

Wytyczne dla polityki zatrudnienia państw członkowskich: Z punktu widzenia publicznych służb zatrudnienia najistotniejsze znaczenie mają wytyczne nr 7 i 8.

 

Wytyczna 7: zwiększenie współczynnika aktywności zawodowej i ograniczenie bezrobocia strukturalnego: Do prowadzonej przez państwa członkowskie polityki w zakresie rynku pracy należy wprowadzić i stosować zasady modelu elastycznego rynku pracy i bezpieczeństwa socjalnego (flexicurity).

Celem jest zwiększenie współczynnika aktywności zawodowej, przeciwdziałanie segmentacji rynku i bierności zawodowej, przeciwdziałanie dyskryminacji oraz ograniczanie bezrobocia strukturalnego. Państwa członkowskie powinny zatem zastosować połączenie elastycznych i wiarygodnych umów o pracę, aktywnej polityki w zakresie rynku pracy, skutecznego uczenia się przez całe życie, polityki promującej mobilność siły roboczej oraz odpowiednich systemów zabezpieczenia społecznego wspierających zmiany sytuacji zawodowej. Należy nagradzać mobilność zawodową oraz podjąć działania w celu polepszenia warunków zatrudnienia. Służby zatrudnienia powinny zostać wzmocnione i być powszechnie dostępne; powinny świadczyć zindywidualizowane usługi skierowane do osób najbardziej oddalonych od rynku pracy.

Państwa członkowskie powinny dążyć do podniesienia współczynnika aktywności zawodowej przy pomocy polityki promującej aktywność ludzi starszych, równość szans i integrację na rynku pracy ludzi młodych, osób niepełnosprawnych, legalnych migrantów oraz innych grup w trudnej sytuacji społecznej.

Polityka utrzymania równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, przewidująca zapewnienie niedrogiej opieki nad dzieckiem oraz innowacje w organizacji pracy powinna być ukierunkowana na zwiększanie wskaźników zatrudnienia, szczególnie ludzi młodych, starszych pracowników i kobiet, a przede wszystkim na utrzymanie zatrudnienia wysoko wykwalifikowanych kobiet
w dziedzinach naukowych i technicznych.

Wymiernym celem Unii Europejskiej, na podstawie którego państwa członkowskie będą określać swoje cele krajowe, jest podwyższenie wskaźnika zatrudnienia kobiet i mężczyzn w wieku 20–64 lat do 75% do 2020 r., m.in. poprzez zwiększenie wskaźnika aktywności zawodowej ludzi młodych, starszych pracowników i pracowników
o niskich kwalifikacjach, a także poprzez lepszą integrację legalnych migrantów.

 

 

Wytyczna 8: rozwijanie zasobów wykwalifikowanej siły roboczej odpowiadającej potrzebom rynku pracy, promowanie jakości zatrudnienia i uczenia się przez całe życie

Państwa członkowskie powinny promować wydajność i zwiększać szanse na rynku pracy, zapewniać odpowiednią podaż wiedzy i umiejętności dostosowanych do bieżących oraz przyszłych potrzeb rynku pracy. Wysokiej jakości nauczaniu oraz atrakcyjnemu szkoleniu zawodowemu powinny towarzyszyć skuteczne zachęty do uczenia się przez całe życie, zapewniające każdemu możliwość podwyższenia swoich kwalifikacji zawodowych.

Państwa członkowskie powinny także rozwinąć systemy uznawania nabytych kompetencji, znosić przeszkody w mobilności zawodowej i geograficznej pracowników, a także wspierać osoby o niskich kwalifikacjach i zwiększać szanse starszych pracowników na rynku pracy.

We współpracy z partnerami społecznymi i przedsiębiorstwami państwa członkowskie powinny ulepszać dostęp do szkoleń, podwyższać jakość kształcenia i doradztwa zawodowego oraz dostarczać informacje o wolnych miejscach pracy. Należy wdrażać  programy mające na celu pomoc absolwentom w znalezieniu pierwszego zatrudnienia lub możliwości dalszego kształcenia, a także podejmować szybkie działania w przypadku utraty pracy przez osoby młode. Prace nad przewidywaniem potrzeb rynku pracy w zakresie umiejętności powinny pomóc w określeniu obszarów wymagających poprawy oraz w dostosowywaniu systemów kształcenia i szkolenia. Do realizacji tych celów państwa członkowskie powinny w pełni wykorzystać dostępne fundusze Unii Europejskiej.