Powrót

Podstawy prawne koncepcji benchlearningu

Podstawy prawne koncepcji benchlearningu  

 

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 573/2014/UE w sprawie wzmocnionej współpracy między publicznymi służbami zatrudnienia „uczenie się oparte na analizie porównawczej (tj. benchlearning) definiuje jako proces tworzenia ciągłego i zintegrowanego połączenia pomiędzy działaniami związanymi z analizą porównawczą a działaniami dotyczącymi wzajemnego uczenia się; proces ten polega na identyfikowaniu skutecznych działań poprzez oparte na wskaźnikach systemy analizy porównawczej, w tym za pomocą gromadzenia danych, ich walidowania, konsolidowania i oceniania — przy wykorzystaniu odpowiedniej metodologii — oraz na wykorzystywaniu uzyskanych wyników do wymiernych i opartych na dowodach działań w zakresie wzajemnego uczenia się, w tym przy zastosowaniu modeli dobrych lub najlepszych praktyk.

Zgodnie z art. 4 pkt 1 Decyzji, w obszarach, za które odpowiadają publiczne służby zatrudnienia, sieć m.in. opracowuje i wdraża wśród publicznych służb zatrudnienia proces benchelarningu.

W Decyzji zdefiniowano również następujące wskaźniki analizy porównawczej:

1. Wkład w zmniejszanie bezrobocia wśród wszystkich grup wiekowych i wśród szczególnie wrażliwych grup społecznych: 

  • liczba osób, które przeszły z bezrobocia do zatrudnienia w podziale na grupy wiekowe, płeć i poziom kwalifikacji, ukazana jako procentowy udział w ogólnej liczbie zarejestrowanych bezrobotnych; 
  • liczba osób wykreślona z rejestru bezrobotnych prowadzonego przez publiczne służby zatrudnienia, ukazana jako procentowy udział w ogólnej liczbie zarejestrowanych bezrobotnych. 

2. Wkład w skracanie okresu bezrobocia i zmniejszanie bierności zawodowej, by reagować na bezrobocie długoterminowe i strukturalne, a także na wykluczenie społeczne: 

  • liczba osób, które przeszły do zatrudnienia po na przykład 6 i 12 miesiącach bezrobocia w podziale na grupy wiekowe, płeć, poziom kwalifikacji, ukazana jako procentowy udział w ogólnej liczbie osób, które przeszły do zatrudnienia, zarejestrowanej przez publiczne służby zatrudnienia; 
  • liczba wpisów w rejestrze publicznych służb zatrudnienia dotyczących osób uprzednio biernych zawodowo, ukazana jako procentowy udział w ogólnej liczbie wszystkich pozycji w tym rejestrze publicznych służb zatrudnienia, w podziale na grupy wiekowe i płeć. 

3. Zapełnianie wakatów (w tym poprzez dobrowolną mobilność pracowników): 

  • liczba zapełnionych wakatów; 
  • liczba odpowiedzi w ramach prowadzonego przez Eurostat badania aktywności ekonomicznej ludności dotyczącego przyczynienia się publicznych służb zatrudnienia do znalezienia przez respondenta pracy na obecnym stanowisku. 

4. Zadowolenie klientów z usług świadczonych przez publiczne służby zatrudnienia: 

  • ogólny poziom zadowolenia osób poszukujących pracy;
  • ogólny poziom zadowolenia pracodawców. 

Zdefiniowano także obszary analizy poprzez jakościową wewnętrzną/zewnętrzną ocenę czynników sprzyjających osiąganiu dobrych wyników dla obszarów wymienionych powyżej, tj.:

  1. zarządzanie wynikami strategicznymi; 
  2. opracowanie procesów operacyjnych, takich jak skuteczne kierowanie/charakteryzowanie osób poszukujących pracy oraz dostosowane korzystanie z aktywnych instrumentów rynku pracy; 
  3. trwała aktywizacja i zarządzanie przechodzeniem do zatrudnienia; 
  4. stosunki z pracodawcami; 
  5. oparte na dowodach opracowywanie i realizowanie usług publicznych służb zatrudnienia; 
  6. skuteczne zarządzanie partnerstwami z zainteresowanymi stronami; 
  7. podział środków publicznych służb zatrudnienia.